Suriname is ongeveer 4,5 maal groter dan Nederland. Het overgrote deel van de bevolking woont aan de kust, waarbij Paramaribo en Nickerie de twee grootste steden van het land zijn.
70% van de bevolking is onder 30 jaar. Een jonge bevolking die steeds beter Nederlands-talig onderwijs geniet, dit leidt tot goedgeschoold personeel, waarvan ook het bedrijfsleven kan profiteren.
De inwoners van Suriname bestaan uit verschillende bevolkingsgroepen, de indianen, Javanen, blanken, creolen, Hindoestanen en chinezen. Deze smeltkroes van verschillende culturen heeft ertoe geleid, dat Suriname heden ten dage een zeer tolerante maatschappij is.
Suriname is dan ook zo’n beetje het enige land ter wereld waar een hoofdsynagoge en een hoofd moskee al decennialang (!) gebroederlijk naast elkaar staan. Elke bevolkingsgroep heeft zijn eigen cultuur, taal en/of godsdienst “van huis uit” meegenomen naar Suriname. De verbindende schakel tussen de vele bevolkingsgroepen is de Nederlandse taal. Als oud kolonie van Nederland is Nederlands nog altijd de officiële voertaal in Suriname. Ook het zogenaamde “sranang tongo” wordt door alle bevolkingsgroepen in Suriname gesproken.
De wetgeving is veelal gestoeld op dezelfde wetgeving zoals wij die kennen in Nederland. De Surinaamse rechtsstaat bloeit als nooit tevoren. Tevens worden er om de vier jaren democratische verkiezingen in het land gehouden. Dit gegeven draagt eveneens bij aan een goed investeringsklimaat.